18 augustus is de datum waarop J.W. Bilders halverwege de 19e eeuw zijn verjaardag vierde samen met zijn leden van de Oude Oosterbeekse School, met wie hij verkleed in optocht trok naar de wodanseiken, waar een kruiwagen op de kop in de beek werd gezet om de nieuwe leden te dopen.

Nu, ruim 150 jaar later, verkeren wij nog steeds in de romantische traditie: in het volle bewustzijn vervreemd te zijn van onze natuurlijke oorsprong (denk hierbij aan iets tussen de Neanderthalers en de Oude Kelten).
Ons huidige leven is a la Baudrillard een “parallel leven” te noemen: oorspronkelijk en virtueel door elkaar: een alternatief leven dat verwijst naar een “echt” leven.
Dit is de positie waarin wij nog steeds verkeren en waar wij met dit event vorm aan kunnen geven.
Dat doen wij in de vorm van een ‘reenactment’; een ‘larp event’ waarbij wij de romantische positie van weleer, waarin wij nog steeds verkeren, op geheel eigen wijze nog eens dunnetjes over zullen doen.
Een event waarbij het genoegen iets beeldends te verrichten voorop staat zonder daarmee pretentieloos te willen zijn.
Ter inspiratie zie tekst van onze ecrivist; www.denieuweoosterbeekseschool.nl
Wellicht wordt hier zelfs de basis gelegd voor een jaarlijks of tweejaarlijks (denk aan het klinkende ‘Biennale’) terug kerend event.
Op democratische wijze voor een ieder toegankelijk zonder angst door amateurs onder de voet te worden gelopen. De vraag wat met de uiteindelijke beeldende producten te doen, zoals tentoonstellen, schuiven wij graag voor ons uit. Wij zijn per slot van rekening anoniem en doelloos. Nog steeds dolend.